Czerwień ciała rozlewa się jak rana na tle
miękkiej, niemal czułej zieleni.

„Proelium Vitae” – walka o życie – staje się tu
symbolem nierównego starcia natury
z człowiekiem.

To nie scena polowania, lecz ślad po nim —
po geście, który odebrał więcej niż życie:
równowagę.

Wśród traw nie ma zwycięzców.
Jest tylko czerwień, która pamięta.
To opowieść o przemocy ukrytej pod pozorem
tradycji i kontroli nad światem przyrody.